En daar was dat lege gevoel…

Het moment dat ik me realiseerde dat waar ik mezelf die dag tegenkwam,

niet dezelfde plek was waar ik mezelf ooit had achtergelaten, voordat ik aan mijn reis als professioneel danser begon.

Wie was deze persoon in dit lichaam?

Ik ben Ingeborg Braat, aka Pingel

Mijn reis begon hier in 2005. Ik worstelde met een zeer negatief zelfbeeld, maar dat zag ik toen nog niet.  Tot die ene dag, toen ik een proefsessie volgde bij een collega-danser die in opleiding was om Feldenkrais practitioner te worden.

Die dag werd ik me pijnlijk bewust van hoe ik de verbinding met het grootste deel van mezelf was kwijtgeraakt. Mijn lichaam had haar natuurlijke beweeglijkheid en sensualiteit verloren. Ik realiseerde me dat ik niet alleen mezelf had achtergelaten, maar ook mijn belangrijkste reden om te dansen: De nieuwsgierigheid naar wat me bewoog; mijn eigen levensstroom in al haar smaken en kleuren, de expressie en onbevangenheid in dansen, mijn wonderlijk intelligente lichaam.

Die les in bewust worden op die zonnige wintermiddag wekte diep van binnen weer de sprankel op om speels, spontaan en blij te bewegen en om mijn hele wezen te voelen als ik dans. In deze eerste les ontdekte ik hoe ruim en ontspannen mijn lichaam kon voelen als ik mezelf niet veroordeelde of mijn lichaam verweet dat het niet deed wat ik wilde dat het deed. En dat gevoel was onbetaalbaar na jaren van chronische spanning, weinig energie en frustratie. Mijn lichaam wilde meer en ik ook!

Er wordt vaak gezegt dat je moet leren loslaten. Ik zeg dat je mag stoppen met vasthouden. – Pingel

Om de regie over mijn leven terug te krijgen, moest ik leren om mijn lichaam en mijn verleden niet langer de schuld te geven van hoe ik me voelde en hoe ik door het leven ging.

Kort daarna schreef ik me in voor de 4-jarige docentenopleiding om zelf Feldenkrais-beoefenaar te worden. Tijdens mijn opleiding was de belangrijkste heling voor mij om opnieuw te verbinden met dat universum van gevoelens en sensaties dat door mij heen danste.

Ik ontdekte dat hoe meer ik mezelf kon voelen, hoe meer ik van mezelf kon genieten en voor mijn emotionele en fysieke behoeften kon zorgen. Het veranderen van de manier waarop ik bewoog, hielp me mijn natuurlijke mobiliteit en sensualiteit terug te krijgen.

En na verloop van tijd vond ik manieren in dansen en het voor mezelf zorgen die mijn eigen ‘stem’ voedden, en me hielpen door het leven te dansen in een levendig en vitaal lichaam. Ik hervond mijn spontane sprankelende innerlijke ik; de vrouw die ik nu ben. Tot op de dag van vandaag verrijkt en vergemakkelijkt dit mijn leven zowel lichamelijk, emotioneel als geestelijk.

Deze reis heeft me gesterkt om andere vrouwen te helpen hun lichaam te vertrouwen en omarmen en zo iets moois te creëren met wat ze hebben en wie ze zijn.